زندگی یه قماره

یکی از خصوصیات بد یا خوبه من همیشه این بوده که در اوج بحران ها هم حتی اگر در عمق دردی در حال غرق شدن هم باشم، آرامش خودم رو حفظ میکنم و به اطرافیانم هم سعی میکنم آرامش بدم...هیچ چیزی قابل پیشبینی نیست و این از خوبیا و بدیای این دنیاست، برای مثال این روزا با اینکه خیلی درگیر سلامتی خودمو و نگران سلامتی و آرامش خانوادم بودمو بینهایت روزهای سختی رو گذروندم.بالاخره بزودی عمل بعدی انجام خواهد شد؛ با این حال شرایط جوری داره پیش میره که در کمال آرامش شروع کردم به آماده کردن ذهن اطرافیان بابت گسترش چیزی که هرلحظه ممکن به اینجا هم برسه و بنظرم یک ذهن آماده با راه کارهای متعدد، خیلی بهتر از یک ذهن ناآماده و در شوک و ترس فرو رفته هست...دوستان مثل همیشه توی این مدت میخوندمتون اما خب خیلی حال و حوصله ی نوشتن نداشتمو، امیدوارم بزودی این روند تغییرکنه و مثل گذشته بیام و به پست و کامنت نویسی ادامه بدم...